دست بندی هدفون‌ها از نظر شکل گوشی‌ها

دست بندی هدفون‌ها از نظر شکل گوشی‌ها

در یکی‌ از مقالات قبلی‌ در مورد تفاوت هدفون، هدست و هندزفری قول داده بودیم درباره دسته بندی انواع هدفون بر اساس نحوه قرارگیری و حالت گوشی مطلبی رو بنویسیم. هدفون‌ها از نظر شکل گوشی‌هایشان به دسته هایی که در زیر اشاره میکنیم تقسیم میشوند:


هدفون دور گوش (Over-Ear)

Over Ear

این حالت از هدفون ها همان گونه که از نامشان مشخص است،هدفون هایی هستند که با قرار گیری روی سر، دور گوش را فرا گرفته و به هدفون های full-size نیز شهرت دارند. یعنی گوش، داخل محفظه بیضی ‌شکل آن‌ها قرار گرفته و توسط لبه‌های آن احاطه می‌شود، از اینرو اجازه وارد شدن صداهای اضافی محیط را به گوش نمی‌دهند یا مقدار ورود این صداها را بسیار کم می‌کنند. هدفون های دور گوش کمترین تماس را با لاله گوش ایجاد کرده و به این دلیل از راحتی بیشتری برخوردارند. این دسته از هدفون ها اكثرا مصرف خانگي و استوديويي داشته و نسبت به حالت های دیگر هدفون دارای ابعاد بزرگ تری هستند. هدفون هاي دور گوش مي توانند پشت باز يا پشت بسته و بي سيم يا با سيم باشند.

 

هدفون روی گوش (On-Ear)

On Ear

این مدل از هدفون‌ها که قدیمی‌ترند، در اين نوع از هدفون ها ایرکاپ ها كوچك تر از هدفون های دور گوش داشته و به همین دلیل، ايرپد هاي آن ها بر روي لاله ی گوش قرار می گیرند . همين اندازه ي كوچك به همراه وزن کم، آنها را به هدفون های مناسبی برای استفاده در محیط بیرون تبدیل کرده است ولی به طور کلیبه دلیل اینکه به گوش‌ها می چسبند و آن‌ها را به سمت داخل می‌فشارند، زیاد مرسوم نیستند.هدفون هاي روي گوش مي توانند پشت باز،پشت بسته و بي سيم يا با سيم باشند.

 هر دو مدل قبلی، ممکن است پشت‌باز (open Back) یا پشت‌بسته (Closed Back) باشند. تفاوت این دو، در این است که هدفون‌های پشت باز، مقدار صدای بیشتری از محیط پیرامون به داخل خود وارد می‌کنند و در نتیجه دقت صدا را کممی‌نمایند. البته این کار حُسنی هم دارد و آن این است که کاربر، متوجه صداهای اطراف خود نیز می‌شود.

 

هدفون داخل گوشی یا ایرفون  (Earphone)

Earphone

 به طور كلي، كوچك ترين نوع هدفون ها هدفون هاي داخل گوش هستند.گوشی‌های آنها به داخل لاله گوش فرو می‌رود و هیچ قسمتی برای قرارگیری بر روی سر ندارند. این گوشی‌های کوچک که تنها دو رشته سیم آنها را همراهی می‌کند، در هرجایی می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند و به علت کوچکی و انعطاف‌پذیری بالا، قابل حمل هستند و چون داخل گوش قرار می‌گیرند، با حرکت زیاد، از روی سر نمی‌افتند.هدفون هاي داخل گوش به دو دسته ايرباد (Earbud) و ايرفون (In-Ear) تقسيم مي شوند. مدل Earbud داراي سَري هاي تختي هستند كه وارد لاله گوش شده ولي وارد حفره گوش نمي شوند. این گوشی‌ها داخل محفظه خارجی گوش قرار می‌گیرند وبه همین دلیل به قسمتی از صدای محیط اجازه ورود می‌دهند. مدل In-Ear مشابه نمونه قبلی بوده اما با این تفاوت که داراي ایرتیپ هایی هستند كه وارد حفره گوش شده و معمولا در اندازه هاي مختلف و بعضا جنس هاي مختلف در جعبه ايرفون وجود دارند. اندازه كوچك،راحتي در درايو و عایق سازی مناسب صدای محیط،اين دسته را به بهترين گزينه جهت استفاده در محیط بیرون تبديل كرده است. البتهبه دلیل اینکه در نزدیک‌ترین فاصله به پرده شنوایی گوش قرار می‌گیرد، بیش‌ترین خطر را در استفاده از صدای بلند دارد. از همین رو توصیه می‌شود در استفاده از تمامی انواع هدفون‌ها به ویژه مورد آخر، بیش‌ترین دقت را در تنظیم صدا داشته باشید.هدفون هاي داخل گوش مي توانند بي سيم يا با سيم باشند.

 

هدفون پشت گردن(Neck-Band)

Neck Band

این گونه از هدفون ها، مانند هدفون های روی سر، دارای نواری هستند که هر گوشی آن ها را به یکدیگر متصل می کند. این نوار معمولا از جنس پلاستیکی محکم است و در برخی اوقات تنها یک کابل ساده این وظیفه را به عهده دارد. این قسمت در هدفون های روی سر، هدبند (Headband) نامیده می شود و در هدفون های پشت گردنی، به آن نک بند (Neckband) می گویند. در هدفون های روی سر، همانطور که از نام آن ها پیداست، این قسمت بر روی سر قرار می گیرد، اما در هدفون های پشت گردنی، این قسمت، پشت گردن را در بر می گیرد. در این مدل، نگه‌دارنده در پشت گردن قرار می‌گیرد تا گوشی‌های هدست به درستی بر روی گوش‌ها قرار گیرند. این مدل برای کسانی مناسب است که از وجود شیء خارجی بر روی موهای خود راضی نیستند یا به دلیل استفاده از نوعی کلاه خاص، امکان استفاده از مدل قبلی را ندارند.هدفون های پشت گردنی می توانند داخل گوش، روی گوش، پشت بسته، پشت باز و بی سیم یا با سیم باشند.

نظرات بازدیدکنندگان